صفایی فراهانی:

حتی اگر در المپیک مدالهای بیشتری می آوردیم بازهم پیروزی بدست نیامده بود

در جلسه ی روز سه شنبه کلوپ جوانان که با حضور صفایی فراهانی برگزار شد

صفایی فراهانی ضمن تشکر از جوانان کلوپ برای برگزاری مراسم در بخشی از صحبتهای خود با اشاره به این مطلب که اگر در المپیک پکن مدالهای بیشتری هم می آوردیم پیروزی بدست نیامده بود افزود من قبول ندارم که شکست خوردیم چون برنامه ای نداشتیم ، هدفی نداشتیم که ارزیابی کنیم ببینیم به این هدف رسیدیم یا در تحقق این هدف شکست خورده ایم.

وی در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به ناکامی های ما در تمامی زمینه ها و نه فقط در امر ورزش به دلیل عدم برنامه ای مناسب چندین مثال در لابه لای صحبت هایش زد مبنی بر اینکه چین در المپیک پیروزی بدست آورد و با اقتدار پیروز شد چون هدف ملی داشت و تلاش ملی برای این پیروزی کرد.

مهندس محسن صفايي فراهاني که مسئولیت هایی چون قائم مقام وزیر امور اقتصادی و دارایی در دولت دوم خاتمی و عضویت اتاق بازرگانی تهران را در کارنامه خود دارد در قسمتهایی از جلسه  مثالهای اقتصادی به میان می آورد. رشد اقتصادی چین در سالهای اخیر و اشاره به عدم رشد اقتصادی کشورمان به دلیل سو ء مدریت ها در این عرصه صفایی خاطرنشان کرد پس از انقلاب کشور ما به رشد اقتصادی بیش از هشت درصد تا کنون دست نیافته است.

قهرمان شدن مبنای ورزش نیست جایگاه ورزش در کشور ما کجاست؟

رئیس کمیته انتقالی فدارسیون فوتبال موفقیت چین را نه فقط به دلیل کسب مدال که در رسیدن به اهداف دیگری در حاشیه ی برگزاری المپیک دانست و گفت امروز چین موفق است چون در تمامی زمینه ها دارای برنامه است . در امر ورزش به زیرساخت های ورزش نگاه ویژه ای دارد و المپیک را برگزار می کند که ابزاری برای رشد اقتصادی باشد و به خاطر وجود برنامه و زیرساختهای قوی در این کشور در المپیک نیز موفقیت کسب می کند چیزی که در کشور ما به آن کمترین توجه شده است.

امروز ورزش در کشور ما نه ساختار دولتی دارد و نه ساختار خصوصی که این نیز حاکی از عدم برنامه و نابسامانی در این امر است که از پیشرفت ورزش در کشور ما جلوگیری می کند.

تربیت گلخانه ای ورزشکاران در ایران

 رئیس سابق فدراسیون فوتبال در بخش دیگری از سخنان خود ضمن اشاره به این نکته که ما در ابتدایی ترین مسائل ورزش کشورمان شاهد بی برنامه گی هستیم گفت تربیت ورزشکاران در کشور ما به صورت گلخانه ای انجام می پذیرد یعنی جمع کردن ۵۰ ورزشکار انتخاب ۴۰ و در نهایت ۳۰ تا از این ورزشکاران و کارکردن با آنها در مدت کوتاهی و آماده سازی برای دوره ای از مسابقات و در یک بازه ی زمانی خاص که حتی اگر این ورزشکاران در عرصه ورزش موفقیت بدست بیاورند این موفقیت نیز به صورت دوره ای و بدون اساس علمی در ورزش و به صورت اتفاقی قلمداد کرد ، نهایتا این که این موفقیت و کسب رتبه برای این ورزشکاران موفقیت محسوب نمی شود چون کار با برنامه نبوده. مشکل اساسی ما را در تمامی عرصه ها و بخصوص در ورزش نداشتن برنامه دانست.